جام پر از می

«لغت نامه دهخدا»

[مِ پُ اَ مَ / مِ] (اِ مرکب)قدح پر از شراب. || جام پر از شیر و می است که کنایه از پیالهء پر از آب کوثر باشد. (برهان) (ناظم الاطباء). || لب و دهان معشوق. (برهان). || کلام و اشعار خوب. (برهان). رجوع به جام پر از شیر و می شود.