جام خانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ مرکب) آینه خانه را گویند، و آن خانه ای است که در و دیوار آن را شیشه بندی کرده باشند. (برهان) (ناظم الاطباء). خانه ای که در و دیوار آن را شیشه بندی کرده باشند از جام که عبارت از شیشهء جامی است. (آنندراج). اطاق آئینه کاری. || فرش. بساط. (دهار). مفرش. || شادروان. (دهار) : و سی خروار موکب استری از داروخانه و شراب خانه و آب و جامخانه با او بردندی. (تاریخ طبرستان). || کنایه از فلک و چرخ :
من جام جم گرفته و با خود در این سخن
کاین جام خانهء فلکی چون توان شکست.
مجیر بیلقانی.
از مدح شاه و جام می لعل چاره نیست
تا پای بست گردش این جام خانه ایم.
مجیر بیلقانی.