جام دار

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) مرکب از: جام (پیاله) و دار (دارنده). یعنی ساقی. پیاله دهنده. || (اِ) کنایه از شرابخوار. (آنندراج) :
به جامی که یک مست را شاد کرد
بدان جامداران چه بیداد کرد.نظامی.
رجوع به نشوء اللغه ص98 شود.