«لغت نامه دهخدا»
[مِ شَ خوَ / خُ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) پیاله ای که به آن شراب نوشند. قدح شرابخوری. ساغر می. کاس. (منتهی الارب). رجوع به جام شود.