«لغت نامه دهخدا»
[مِ عِ اَ مَ] (اِخ) مسجدی است در شارع المعز لدین الله که از مفاخر آثار خلفاء فاطمیه است. این جامع را خلیفه الاَمر باحکام الله ابوعلی منصوربن المستعلی باللّه بنا کرد. و ابوعبدالله محمد بن فاتک وزیر خود را به این کار گماشت. این مسجد از مساجد معلقه است و در زیر آن دکاکینی ساخته شده است. مسجد کوچکی است که دارای چهار ایوان است. مناره ای در سمت چپ آن قرار دارد که قسمت بالای آن در سال 815 ه .ق . منهدم شده و قسمت پائین بدنه باقیمانده است و سر درهائی دارد که تاریخ بنا و اسم خلیفه و وزیر او در آنها نوشته شده است. بموجب این نوشته ها در سال 519 ه .ق . این مسجد بنا گردیده. در این مسجد نیز مانند سایر مساجد قدیمی تغییراتی روی داده است. (از تاریخ المساجد الاثریه صص69 - 73).