جامع شاهرود

«لغت نامه دهخدا»

[مِ عِ] (اِخ) مسجدی است قدیمی که بانی و تاریخ بنای آن معلوم نیست و پنج قسمت دارد قسمتی که در وسط قرار گرفته سقف آن تیرپوش است و سقف بقیه از خشت خام است. (از مرآت البلدان ج4 ص106). و رجوع به کتاب فوق صفحات مزبور شود.