جامع عتیق

«لغت نامه دهخدا»

[مِ عِ عَ] (اِخ) مسجد بزرگی است در اسنا. به عقیدهء مورخین قرن 8 ه . ق. اسنا شهر بزرگی بوده که دارای سیزده هزار خانه و دو مدرسه بوده است و جمعی بزرگان از آنجا برخاسته اند که ابن حاجب نحوی مشهور از آن جمله است.
بدرالجمالی که از ممالیک جمال الدوله بن عمار بوده و مشاغل دولتی داشت و بسال 466 ه .ق . به وزارت المستنصر باللّه رسید سعی و کوشش فراوان در تعمیر مساجد کرد و این جامع را که بنام عتیق خوانده میشود و مشهور به عمری است نیز او بناء کرد. آغاز بنای مسجد سال 469 و اتمام سقفهای آن بسال 470 ه .ق . است و منارهء آن در 474 به اتمام رسیده در سنوات بعد تغییرات بسیاری در آن داده شده است. (از تاریخ المساجد الاثریه صص65 - 66).