«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مِ دَ کَ / کِ دَ] (مص مرکب) کُشتن. (بهار عجم) (از ارمغان آصفی). بقتل رساندن : نازک اندامی که ما را جامه در خون میکشد بر گرفتاران خدنگ از قد موزون میکشد. تأثیر اصفهانی (از آنندراج).