جامه زیب

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (ص مرکب) کسی که لباس در تنش زیبنده باشد. (ناظم الاطباء) :
حلهء فردوس اگر پوشد نباشد جامه زیب
غیر داغ او لباس کعبهء دلها نشد.
کلیم (از آنندراج).