جامهء مرگ

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ یِ مَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کفن. (بهار عجم) (آنندراج) :
تا یکی گردید شمشیر و سنانت دست را
خصم را بر تن زره شد جامهء مرگ از خطر.
تأثیر (از بهار عجم) (از آنندراج).