«لغت نامه دهخدا»
[دَ نِ کَ کَ دَ] (مص مرکب) کنایه از جان خود فدای جان او کردن است. (از بهار عجم) : بعمر ار چند ننهاده ست یکشب روی بر رویم بر آنم تا کنم یکروز جان خویش در جانش. سیدحسن غزنوی (از بهار عجم).