«لغت نامه دهخدا»
[جانْ نَ تَ] (مص مرکب)جان را نوازش کردن. استمالت کردن روان : کاش کان پیشه کار من بودی تا مگر کار من بیاسودی کردمی عیش و لهو ساختمی بمی و رود جان نواختمی.نظامی.