جانوران

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ / نْ وَ] (اِ مرکب) جِ جانور. جانداران. صاحبان جان. ذیروحان : و آدمیان را بفضل و منت خویش... از دیگر جانوران ممیز گردانید. (کلیله و دمنه).
ای ملک جانوران رای تو
وی گهر تاجوران پای تو.نظامی.
- جانوران آبزی؛(1) حیوانات بحری و آبی. (فرهنگستان ایران).
- جانوران بنددار(2)؛ در اصطلاح جانورشناسی بدسته ای از حیوانات که بدنشان از قطعات چندی که در دنبالهء یکدیگر قرار دارند و همگی نسبت بسطحی قرینه هستند ساخته شده، گفته میشود. (از جانورشناسی عمومی ج 1 ص72). رجوع به جانورشناسی شود.
- جانوران پستاندار.؛ رجوع به پستاندار شود.
- جانوران خاکزی(3)؛ حیوانات زمینی. (فرهنگستان ایران). جاندارانی که روی خاک زندگی میکنند.
- جانوران خرد؛ حشرات.
- جانوران درنده؛ حیوانات درنده. دد.
- جانوران ذوحیاتین(4)؛ حیواناتی که در آب و خشکی هر دو میتوانند زیست کنند. جانوران دوزیستی.
- جانوران زیانکار؛ حیوانات موذی.
- جانوران شکاری؛ جوارح. حیواناتی که شکار میکنند.
- جانوران گیاهی؛ جاندارانی که در سبزیها زندگی میکنند. در اصطلاح جانورشناسی، جانورانی که دائماً ثابت بوده و بدنشان در اطراف محوری قرار دارد، جانوران گیاهی یا زوئوفیت(5) گویند. (از جانورشناسی عمومی ج 1 ص72). و رجوع به جانورشناسی شود.
- جانوران وحشی؛ جانورانی که از اجتماعات آدمی گریزانند و در صحرا و بیابان زندگی میکنند. مقابل جانوران اهلی. اوابل.
(1) - Animaux marins. .
(فرانسوی)
(2) - Ametameres
(3) - Animaux terrestres.
(4) - Les amphibiens.
(5) - Zoophytes.