جانوردار

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ / نْ وَ] (نف مرکب)دارندهء جانور. صاحب جانور. آنکه دارای جانور باشد : و فرمود تا چند بالش بدان جانوردار دادند. (جهانگشای جوینی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر