جاویدعمر

«لغت نامه دهخدا»

[عُ] (ص مرکب) زندهء ابدی. آنکه عمر ابدی دارد :
جاویدعمر باش که عمر از تو یافت ساز
معمار باغ ملک معمر نکوتر است.خاقانی.
رجوع به جاوید شود.