جاهلی کردن

«لغت نامه دهخدا»

[هِ کَ دَ] (مص مرکب)جوانی کردن. خود را به جوانی زدن. خویشتن را جاهل و جوان نمودن. نادانی ناشی از شباب :
چگونه پیر جوانی و جاهلی نکند
در این قضیه که گردد جهان پیر جوان.
سعدی.