جای رفتن

«لغت نامه دهخدا»

[رُ تَ] (مص مرکب) کنایه از آماده ساختن. مهیا ساختن جای چیزی را :
چو شادی را و غم را جای روبند
بجائی سر بجائی پای کوبند.نظامی.