جای فلان پیدا

«لغت نامه دهخدا»

[یِ فُ پَ] (جملهء اسمیه) این کلام در غیبت شخصی که حاضر نباشد و دل، حاضر بودنش خواهد، گویند. (بهار عجم) (آنندراج). برای کسی گویند که غایب باشد. (ناظم الاطباء). جای فلان خالی. جای فلان سبز. (بهار عجم) (آنندراج) (ناظم الاطباء). و برای تیمن بیشتر جای فلان پیدا مستعمل است. (بهار عجم) (آنندراج) :
بطرز تازه قسم یاد میکنم صائب
که جای طالب آمل در اصفهان پیداست.
صائب (از آنندراج).
زود رفتی ز در میکده بیرون فیاض
از تو در مجلس این دردکشان جا پیداست.
عبدالرزاق فیاض (از بهار عجم) (آنندراج).
رجوع بجای فلان خالی و جای فلان پیدا شود.