جای گرم داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ تَ] (مص مرکب) کنایه از قرار و آرام گرفتن در جای. (بهار عجم) (آنندراج). در جائی قرار و آرام گرفتن و بمراقبه رفتن. (ناظم الاطباء). جای گرم کردن. (بهار عجم) (آنندراج) :
میگذارم دل در آن کو چون بغربت میروم
بعد من تا چند روزی گرم دارد جای من.
ملانسبتی (از آنندراج).
رجوع بجای گرم کردن شود.