«لغت نامه دهخدا»
[جَءْ] (ع ص) مؤنث اجوی. مادیان سرخ رنگ که بسیاهی زند. || کتیبهء جأواء؛ سپاهی که سیاه نماید از بسیاری آهن. (از منتهی الارب).
