«لغت نامه دهخدا»
[جِ رَ] (ع اِ) پاره چوبهائی که بدان استخوان شکسته را بندند. ج، جبائر. (منتهی الارب) (آنندراج). چوب که بر شکستگی بندند. دست و برنجن. ج، جبارات. (مهذب الاسماء). || (مص) نیکو کردن حال فقیر. توانگر گردانیدن فقیر. (منتهی الارب).