«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) جِ جبایه، به معنی خراج : بهیچوجه از وجوه وجوه، جبایات را نستانند. (ترجمهء محاسن اصفهان ص140).رجوع به جبایه شود. -یوم الجبایات؛ از ایام عرب است. ظاهراً در جبایات بین قوم بنی ثعلبه و قوم بنی بکربن وائل وقعه ای رخ داده است. شاید این کلمه تحریف از یوم الجبابات باشد، رجوع به جبابات در همین لغت نامه و رجوع بعقدالفرید ج 6 ص92 شود.