«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع اِ) خانهء زنبور که در آن شهد نهد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جَبح. رجوع به جَبْح شود. ج جِباح. (دزی ج 1). || چوب پنبه. ظاهراً معنی اصلی همین است و معنی دیگر از این مأخوذست. (دزی ج 1).