جبل الرحمه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ لُرْ رَ مَ] (اِخ) کوهی است میان عرفات. (از مهذب الاسماء) (آنندراج) (غیاث اللغات). در سفرنامهء ناصرخسرو چنین آمده: به یک فرسنگی آنجا کوهی خرد سنگی است که آن را «جبل الرحمه» گویند، بر آنجا بایستند و دعا کنند تا آن وقت که آفتاب فرورود... (از سفرنامهء ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص102) :
خود فلک خواهد تا چنبر این کوس شود
تا صداش از جبل الرحمهء بطحا شنوند.
خاقانی.
جبریل خاطب عرفات است روز حج
از صبح تیغ و از جبل الرحمه منبرش.
خاقانی.
جبل الرحمه ز آن حریم دریست
بوقبیس از کلاه او کمریست.نظامی.