«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع مص) بازایستادن. || ناخوش داشتن. || برآمدن. || ناگهان برآمدن. (از منتهی الارب). پنهان شدن. (از منتهی الارب) (از قطر المحیط). || فروختن مغره را که گل سرخ باشد. (از قطر المحیط) (از منتهی الارب). || کج کردن گردن. || برجستن شمشیر از زخم گاه و کار نکردن آن: جبأ السیف؛ برجست شمشیر از زخم گاه و کار نکرد. و کذلک جبأ البصر. (از منتهی الارب) جَبأ. رجوع به جبأ شود.