«لغت نامه دهخدا»
[جُ بَ] (اِخ) ابن نوفل. ابن حبان گوید گویند او را با پیغمبر صحبتی بوده است و مطین و باوردی و ابن منده او را از اصحاب دانسته اند و روایتی از او نقل کرده اند. رجوع به الاصابه فی تمییزالصحابه شود.