جثل

«لغت نامه دهخدا»

[جَ ثَ] (ع اِ) مادر. || زوجه. یقال: ثکلته الجثل؛ یعنی مادر یا زوجه بر او ندبه کند. || اَمه. || (مص) بردن باد چیزی را. (از منتهی الارب).