«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع مص) زحمت دادن. || کوشش نمودن. (از منتهی الارب). و رجوع به جحاس شود. || مدافعت کردن کسی را از خویشتن و دیگران. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). بهمین معنی است: و عنکن کنتُ اجاحش؛ اَی احامی و ادافع. و جاحش عن خیط رقبته؛ ای عن نفسه. جحاس. (اقرب الموارد). || (اِ) جِ جَحشَه. (منتهی الارب). و رجوع به جحشه شود.