جحدب

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (ع اِ) ابن البیطار از رافقی(1)آرد که: جحدب را در دیگی بسوزند و خاکستر آن را بر ریش آکله پاشند، سود دارد. (از مفردات ابن البیطار)(2).
(1) - در متن عربی غاففی و در ترجمهء فرانسه رافقی است.
(2) - و مترجم فرانسوی می نویسد: و معلوم نشد جحدب چیست؟ رجوع به ترجمهء ابن البیطار بفرانسه ج1 شود.