«لغت نامه دهخدا»
[جَ دَ لَ] (ع مص) شتربان گردیدن. || مکاری شدن. || توانگر گردیدن بعد فقر. || بر زمین افکندن کسی را. || بستن کسی را. || پر کردن آوند را. || فراهم آوردن مال را. || فراهم آوردن شتران را و به کرایه دادن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء).