جحظم

«لغت نامه دهخدا»

[جَ ظَ] (ع ص، اِ) مرد برآمده بزرگ چشم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). به معنی جاحظ و میم آن زائد است. (از اقرب الموارد). رجوع به جاحظ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر