«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع مص) عیب جویی کردن در کار کسی. (از قطر المحیط) (شرح قاموس) (منتهی الارب). نگریستن در کار کسی پس بدی آن را دیدن. (از اقرب الموارد) (شرح قاموس). یقال: لاجحظن الیک اثر یدک؛ اَی لارینک سوءَ عملک. (از اقرب الموارد). || بیرون آمدن چشم از چشم خانه. (از شرح قاموس) (قطر المحیط). بیرون آمدن چشم. (از ناظم الاطباء). بیرون رو شدن چشم کسی. (از منتهی الارب). بیرون خزیدن چشم. (تاج المصادر بیهقی). || بزرگ شدن چشم. (از قطر المحیط) (منتهی الارب) (از شرح قاموس) (اقرب الموارد). بیرون جستگی چشم و آن نوعی بیماری چشم است. بیرون خزیدن چشم. (یادداشت مؤلف). - جحوظ العین؛ در اصطلاح طب قدیم، بیرون خزیدن چشم. بیرون جستن چشم با استخوان و غیر از آن. (از تذکرهء ضریر انطاکی). تمام چشم از جای خود کنده شدن. (از بحر الجواهر).