جحوم

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع مص) زبانه زدن آتش. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد). جَحَم. جَحْم. جُحم. (از منتهی الارب) (از قطر المحیط). رجوع به کلمات فوق شود. || افروخته گردیدن آتش. (منتهی الارب) (از شرح قاموس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر