جخاف

«لغت نامه دهخدا»

[جَخْ خا] (ع ص)(1) فخرکننده زیاده از حد خویش. (آنندراج). نعت است از جَخف. (منتهی الارب). متکبر. (قطر المحیط).
- رجل جخاف؛ صاحب فخر و تکبر.
- غلام جخاف؛ بهمان معنی است. (از ذیل اقرب الموارد).
(1) - در نسخه های خطی مهذب الاسماء این کلمه به معنی بادبر و بادپر آمده و شاید این کلمات به معنی متکبر و فخرکننده باشد و شاید مصحف کلمه ای باشد که به این معنی بوده است.