جدار

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (ع اِ) دیوار. (ترجمان عادل بن علی). دیواره. (منتهی الارب) (آنندراج) (غیاث اللغات) (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). لاد. حائط. جَدر. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). ج، جُدر و جُدُر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) : جداراً یرید اَن ینقض فاقامه. (قرآن 18 / 77). و اما الجدارُ فکان لِغلامین یتیمین فی المدینه. (قرآن 18 / 82).
سخاوت میان بخیلی و دستش
برآورده از روی آهن جداری.فرخی.
هراس و هیبتش از بهر حبس فتنه همی
کنند حصنی سقف و جدار از آتش و آب.
مسعودسعد.
زانکه منزلهای دریا درفزون
وقت موجش نی جدار و نی ستون.مولوی.
|| دیواره(1): جدار شریانهای پا ستبر و لکن مجرای خون تنگ است. (یادداشت مؤلف).
.
(فرانسوی)
(1) - Paroi