جدا ساختن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ تَ] (مص مرکب) جدا کردن. مجزی ساختن. تفریق. عَضو. تَعضیه. (منتهی الارب) :
کعبه را هرکس که از میخانه میسازد جدا
لفظ را از معنی بیگانه میسازد جدا.
احسان قمی (از ارمغان آصفی).
به سنگ از یکدگر سازد جدا بادام توأم را.
اثر شیرازی (از ارمغان آصفی).