جدامانده

«لغت نامه دهخدا»

[جُ دَ / دِ] (ن مف مرکب)مهجور. (منتهی الارب). دورمانده. تنهاشده :
جدامانده از تخت و راهی شده
نیازآمده پادشاهی شده.
اسدی (گرشاسبنامه ص33).