«لغت نامه دهخدا»
[جُ دَ] (ع اِ) زمین سخت. (معجم البلدان). || جِ جُدَّه به معنی خرقه. (قطر المحیط). رجوع به جُدَّه شود. || جِ جدید. (اقرب الموارد). || راهها. (آنندراج):... و من الجبال جدد بیض و حمر مختلف الوانها و غرابیب سود. (قرآن 35 / 27).