جدد

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (ع اِ) روی زمین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (اقرب الموارد از لسان). || غده مانندی در گردن شتر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). شبه السلعه فی عنق البعیر. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). || ریگ تنک. || زمین هموار درشت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط). و در این مثل: من سلک الجدد امن العثار. بهمین معنی است. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || آن راه که در آن درشتی نبود. (مهذب الاسماء). راه راست. طریق مستقیم.