جدر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (اِخ) دهی است میان حمص و سلمیه که خمر جدری بدان منسوب است. (منتهی الارب) (از معجم البلدان) :
کأننی شارب یوم استبد بهم
من قَرقَفٍ ضمنتها حمص او جدر.
اخطل (از معجم البلدان).
و گفته اند دهی است به اردن. (از معجم البلدان) :
فما ان رحیق سبَتْها التجا
رُمن اذ رعاتٍ، فوادی جدَر.
ابوذؤیب (از معجم البلدان).