«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) ذو جدر؛ چراگاهی است بر شش میل از مدینه در ناحیهء قبا. آن ناحیه مخصوص شتران حضرت رسول (ص) بود که مورد هجوم و غارت شد. (مراصد الاطلاع).