جد و جهد

«لغت نامه دهخدا»

[جِدْ دُ جَ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) سعی و کوشش. پشت کار. فعالیت :
وامی ست بزرگ شکر او برتو
بگذار بجد و جهد وامش را.ناصرخسرو.
و در مکاسب جد و جهد لازم شمرد. (کلیله و دمنه). این کلمه با کردن استعمال میشود.