«لغت نامه دهخدا»
[جَ رَ] (ع ص) تأنیث جدیر. (اقرب الموارد). رجوع به جدیر شود. || (اِ) حظیرهء از سنگ برآورده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج). || مطلق حظیره. (از منتهی الارب) (از آنندراج). || در نسخه های خطی مهذب الاسماء کتابخانهء مؤلف به این صورتها معنی شده: شواکله و شوالکهء گوسفند. (از مهذب الاسماء)(1). || طبیعت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). (1) - در متن چاپی مهذب الاسماء، شوالگهء گوسپندان، آمده است. (چ انتشارات علمی و فرهنگی ص67).