«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) افزونی چیزی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). یقال: جذاذه و جذاذته علیه کذا؛ اَی زیادته. (از اقرب الموارد). جَذاذَه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || پاره. (دهار).