«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) یعنی بیخ درخت و تنهء آن بی شاخ و کندهء هیزم. (آنندراج). جِ جِذل، بمعانی فوق. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
