جذب کردن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ کَ دَ] (مص مرکب)کشیدن. بسوی خود کشیدن. (ناظم الاطباء). در خویشتن چیدن. (تاج المصادر بیهقی). التسقی؛ خون و مانند آن در خویشتن چیدن. (تاج المصادر بیهقی) :
از بس که کند جذب رطوبت خطرش نیست
گر ساغر چینی ز هوا بر حجر آید.
عرفی شیرازی (ارمغان آصفی).
رجوع به جذب شود.