«لغت نامه دهخدا»
[جَ ذَ مَ] (ع اِ) پیه بالایین خرمابن و آن نفیس تر باشد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). بالای دل خرما است و آن نیکوترین اوست. (شرح قاموس). || جای بریدگی دست. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (شرح قاموس). جَذَمَه. (منتهی الارب) (شرح قاموس). رجوع به این کلمه شود. || خوشه های خرما که در یک قمع برآیند. (از ذیل اقرب الموارد).