جذمه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ مَ] (ع اِمص) بریدگی دست. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). اسم کم کردن از دست بریده است. (شرح قاموس) (از اقرب الموارد). اسم للنقص من الاجذم و هو المقطوع الید. (اقرب الموارد). || افتادگی سرانگشت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج): ما سمعت له جذمه؛ ابن سیده گوید: «جذمه» در اینجا به معنی کلمه است ولی ثابت نیست. (از ذیل اقرب الموارد، از لسان).