جذه

«لغت نامه دهخدا»

[جُذْ ذَ] (ع اِ) پارهء جامه. (آنندراج). ماعلیه من جذه؛ نیست بر وی چیزی از جامه و مانند آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). پاره ای از مجذوذ است. سپس به معنی ثوب [ لباس ] استعمال شده و بهمین معنی است: ما علیه جذه؛ اَی ما علیه ثوب یستره. (از اقرب الموارد). به معنی جامه و مانند آن و منه: ماعلیه جذه؛ نیست بر وی چیزی از جامه و مانند آن. (منتهی الارب) (از شرح قاموس) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).