جرا

«لغت نامه دهخدا»

[جَرْ را] (ع اِ) به خاطر: فعلتُ من جراک؛ یعنی کردم از بهر تو. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و مصراع زیر: امن جری بنی اسد غضبتم، به همین معنی است. (از اقرب الموارد). جَرّاء. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به کلمهء مزبور شود.